AnderNemend Nederland is een on-line magazine en netwerk Voor langdurig werkzoekenden dat inspeelt op de veranderingen in de samenleving als gevolg vanvergrijzing en globalisering. Door deze voorfase verdwijnt de stress die overheidsmedewerkers hebben zodra je aangeeft eigen initiatief te ontplooien.
Andernemerschap is de ontbrekende opstap naar zowel een baan in loondienst als een toekomst als freelancer of een combinatie, door voorwaarden te scheppen die een uitkerings situatie nu niet biedt. Als platform gaan wij namens onze leden het gesprek met de overheid aan om dit mogelijk te maken.
Daarnaast motiveren we mensen actief te werken aan het opbouwen van een positief imago en een service aanbod waardoor ze voor potentiële opdrachtgevers / werkgevers een aantrekkeijke gesprekspartner zijn.
Activiteiten en diensten
- Hoe kom je af van je re-integratiebureau.
- Wat er mogelijk is om uit een uitkering te komen.
- Voorbeelden van succesvol eigen initiatief.
- Ambities van werkzoekenden (personal branding).
- Financiele ondersteuning van succesvolle initiatieven.
- Bedrijfs ideeen competie.
- Evenementen.
- Jobsearch.
- Advies.
- Toolkit.
- Andernemen in miniatuur
Den Bosch
In den Bosch zijn momenteel ca 2500 langdurige werkzoekenden die behoren tot het granieten bestand. Een belangrijk deel van deze mensen is 45 plusser, en maakt ondanks het groot aantal vacatures geen klans maakt. Raad voor Werk en komen becijferd het resultaat van re-integratie inspaningen voor deze groep op maximaal 1.5%. en hebben oudere werkzoekenden (50+) momenteel 3 % kans op het vinden van traditioneel werk.
We maken zelf deel uit vande groep en hebben het afgelopen jaar een grondige analyse gemaakt vanuit het perspectief van de werkzoekende en zijn daarvoor tot de bron gegaan door deelname aan de evaluatie re-integratie van de Tweede kamer Commissie Sociale Zaken. Daar zijn we achter gesloten deuren gehoord inzake onze ervaringen met de negatieve effecten van het huiige re-integratie beleid.
Als het stigma van niet kunner” en “niet willer”, ontstaan als gevolg van jarenlange miscommunicatie tussen uitkeringsgerechtigde en overheid niet wordt aangepakt zullen nog meer mensen worden vernedederd en blijvend beschadigd door een beleids perspectief dat haaks staat op de belangen van de werkzoekende.
Hoog tijd voor een frisse kijk op de mogelijkheden en en senlle beeindiging van het schrikbewind dat sinds 2004 iin veel gemeente heeft geleid tot frustratie, agressie en pure angst onder de uitkeringsgerechtigde.
Wat gaat er mis.
Er is sprake van ontmenselijking van uitvoering van wetgeving gericht op meer mensen aan het werk. de huidige relaiteit, wegstoppen in bezigheidstherapie levert geen werk op maar verhult werkgelegenhieds cijfers. Sinds 2004 is het, uitzonderingen daargelaten, niet meer mogelijk om met een casemanager een normaal gesprek te hebben over de mogelijkheden die je ziet werk te vinden en overheerst het wereldbeeld dat werkzoekenden een stel loosers zijn, terwijl van deze mensen best creatieve mogelijkheden zien om in hun levensonderhoud te voorzien.
Deze discussie wordt onmogelijk gemaakt doordat alle communicatie met de werkzoekende is geduceerd to een schrikbwind van fraude bestrijding en vernedering, met als gevolg dat een afspraak met casemanagers lijdt tot een bijna traumatische ervaring die onverantwoorde stress tot gevolg heeft en miscommunicatie resulteerd in verkeerde inschatting van iemands mogelijheden.
Onaanvaardbare psychologische druk
De huidige oplossing, die van afschuiven van verantwoordelijkheid aan commerciele re-integratiebureaus is voor de overheid ogenschijnlijk de goedkoopste oplossing, maar voor de werkzoekende een regelrecht drama met als triest dieptepunt de werkkampen, waarin net als ten tijde van de DDR tijd mensen moedwillig volledig worden murw geslagen.
Het resultaat ervan is dat je niet rationeel handeld en in de ogen van de casemanager als nog grotere maloot wordt gezien. althans zo beleven wij dit. de realiteit is dat de zwakkeren alles maar accepteren gevangen door angs en de sterken vanuit een overlevings modus een soort eigen werkelijkheid creereren, die naarmate je er langer in moet verkeren allen maar deastreuser is.
De initiatiefnemers van van AnderNemende Nederland zijn zelf schoolvoorbeeld van wat deze behandeling met je doet en we hebben het afgelopen jaar waarschijnlijk op een aantal momenten verkeerde signalen uitgezonden inzake onze re-integratie ervaringen
Wat wordt vergeten door de overheid
Er zijn in Nederland inmiddels meer dan 1.000.000 zelfstandigen zonder personeel, mensen die vanuit een werk situatie de (financiele) ruimte hebben om hun eigen toekomst te bepalen, beschikken over een (zakelijk en sociaal) netwerk als ze de stap naar zelfstandigheid zetten.
Schrijf maar een bedrijfsplan
Met deze dooddoener worden uitkeringsgerechtigden in het granieten bestand geconfronteerd als ze bij hun casemanger aangeven geen uitkering te willen maar ruimte om te gaan freelancen.
- Als je pech hebt wordt je naar een re-integratiebureau gestuurd dat je laatste restje creativiteit binnnen enkele dagen doet verdampen.
- Als je geluk hebt mag je zelf gaan worstelen om die opdracht tot een goed einde te brengen, echter waar begin je?
- Met de simpele businessplan opdracht heeft de ambtenaar voor eigen gevoel zijn/haar werk heeft gedaan, niet beseffend hiermee een mission impossible te hebben geschapen. Vanf juni 2008 is andernemen een alternatief voor de niet functionerende BBZ regeleling (slechts 7000 mensen slagen er in vanuit BBZ aan de slag)
Het probleem is niet eens van financiele aard, want in de praktijk heeft slechts 25 % van de starters daadwerkelijk krediet faciliteiten nodig. De oplossing ligt in het faciliteren van netwerken, feedback, uitproberen van ideeen en vooral leren van je fouten.
In het BBZ beleid moet je op voorhand garanderen fat je plan levensvatbaar is. Dat is dezelfde krankzinnige eis die banken stellen echter het grote verschil is dat een bank risico’s moet uitsluitne op basis van internationale bancaire regeles. De overheid daarentegen heeft een scala aan maatregelen waardoor die overwegingen juist niet relevant zijn.
Dat besef is helaas in de uitvoerings regels niet de duiidelijk gemaakt, waardoor de BBZ medewerkers dus per saldo met onmogelijke eisen komen. De verdiencapaciteit vertalen naar haalbaarheid van iemands plan nog voordat er sprake is geweest van enig effectief marktonderzoek wordt is de wereld op zijn kop!
Andernemend in plaats ondernemend.
Omdat we eerst de barierre van de negatieve gevolgen van de uitkering moeten zien te overwinnen, voordat we op professionele wijze kunnen deelnemen in de vele netwerk initiatieven die voor startende ondernemers bestaan.
Bij ons vinden aankomende starters mensen met ervaring en hun eigen netwerk om zo snel mogelijk een professioneel toekomst ontwikkelings concept te ontwikkelen dat voor alle partijen (overheid, potentilee zaken partners, sponsors en anderen resulteert in een kansrijke start. Andernemend Nederland is in feite de haalbaarheids studie die vooraf gaat aan een bedrijfsplan. We moeten dus af van het op voorhand ontmoedigen van van mensen!
Als je de haalbaarheids studie van Andernemend Nederland legt naast het huidige voorstel zie je een wereld van verschil en zijn er al werkend zelfs een aantal sub projecten ontstaan die ieder voor zich kunnen bijdragen aan;
- Snelle financiele onafhankelijkheid.
- Werkgelegenheid voor langdurig werkzoekenden die geen aspiratie hebben een eigen bedrijf te starten.
- Persoonlijke ontwikkeling.
- Professionel communicatie techniek.
- Bedrijfsopzet zonder financiering.
- Marketing.
- Bedrijfsmodel.
- klanten werving.
